Kod QR do formularza Google Forms: utwórz, śledź i przekieruj na nowo

Google Forms nie generuje kodów QR. Tworzysz go sam, kopiując link do udostępniania formularza i kodując ten adres URL w generatorze kodów QR, co zajmuje około minuty. Szczegół, który decyduje, czy wydrukowany kod przetrwa kolejną edycję, to to, jaki adres URL zakodujesz: bezpośredni link do formularza czy krótki link, który na niego wskazuje.

Tej decyzji nie da się cofnąć markerem. Kod QR to stały wzór modułów, więc adres URL w jego wnętrzu staje się trwały w chwili wydruku, a skierowanie kodu na własny krótki link to jedyny sposób, żeby zachować edytowalne miejsce docelowe i policzalne skany. Ten przewodnik opisuje dokładne kroki, trik ze wstępnie wypełnionym linkiem, który mówi, z którego plakatu pochodzi dana odpowiedź, oraz sposób odczytywania skanów na tle odpowiedzi. Jeśli kody QR w ogóle są dla Ciebie nowością, jak utworzyć kod QR to podstawy; to jest wersja specyficzna dla Google Forms.

Co naprawdę koduje kod QR

Kod QR do formularza Google Forms niesie w sobie adres URL i nic więcej. Aparat telefonu odczytuje tekst, widzi, że to link, i go otwiera. Nie ma tu żadnej integracji z Google Forms, dlatego każdy generator kodów QR dla Google Forms działa pod spodem tak samo, i dlatego adres URL, który wklejasz, to cała decyzja.

Google Forms daje Ci dwa kandydujące adresy. Ten długi kończy się na /viewform i pochodzi z okna Wyślij; krótki adres forms.gle to własna, skrócona wersja Google, opisana w pomocy Google Forms dotyczącej publikowania i udostępniania formularza. Oba otwierają ten sam formularz, oba działają dobrze w kodzie QR, i żadnego z nich nie da się przekierować ani zmierzyć. Krótki link od Google to wygoda, a nie link, który kontrolujesz.

Trzecia opcja to Twój własny krótki link, i zmienia on właściwości wydrukowanego kodu, a nie samego formularza. Skan trafia na przekierowanie, które należy do Ciebie, zapisuje je, a potem przekazuje dalej do formularza. Przekieruj później to przekierowanie w inne miejsce, a podąży za nim każda wydrukowana kopia - to dokładnie podział na kod QR dynamiczny i statyczny zastosowany do ankiety.

Jak utworzyć kod QR krok po kroku

Mechanika jest krótka. Najpierw zbuduj formularz, bo formularz wciąż w wersji roboczej może dać Ci link, który zmieni się po publikacji.

1. Otwórz formularz, kliknij Wyślij, potem ikonę linku, i skopiuj adres URL do udostępniania. Zostaw niezaznaczoną opcję "Skróć URL", jeśli planujesz kierować ruch przez własną domenę.
2. Wklej ten adres URL do skracacza linków i nadaj sluggowi nazwę, którą rozpoznasz na wydrukowanej kartce jeszcze za sześć miesięcy, na przykład /intake-autumn.
3. Wrzuć krótki link do generatora kodów QR i pobierz wynik. Do wszystkiego, co drukujesz, używaj SVG lub PDF, a PNG tylko na ekrany.
4. Zeskanuj gotową grafikę prawdziwym telefonem, na papierze, na którym faktycznie będzie żyła, zanim ruszy nakład druku.

Ten ostatni krok wyłapuje więcej problemów, niż powinien. Kod, który idealnie skanuje się na Twoim monitorze, może zawieść na matowo zalaminowanej karcie w słabo oświetlonym pomieszczeniu, a wolisz się o tym przekonać, zanim wydrukujesz trzysta egzemplarzy.

wybór między linkiem forms.gle a własnym krótkim linkiem

Jeśli kod żyje na ekranie, w wiadomości na Slacku albo w mailu, który możesz jutro zmienić, link forms.gle w zupełności wystarczy. Nic nie jest wydrukowane, więc nic nie utknęło na stałe.

W chwili, gdy kod trafia na papier, akrylowy stojak, identyfikator albo ścianę, rachunek się odwraca. Wydrukowany kod zbudowany na linku do formularza jest zamrożony: zamknij ten formularz, zastąp go w kolejnym semestrze albo zmień nazwę ankiety, a kod staje się martwym papierem. Zbudowany na krótkim linku, ten sam wydruk można przekierować na nowy formularz, stronę z podziękowaniem albo wersję na przyszły rok, a skany wciąż są liczone. Krótkie linki z wbudowanymi kodami QR istnieją głównie z tego powodu, a jeden możesz wygenerować z dowolnego adresu URL w darmowym generatorze kodów QR.

Śledź skany i odpowiedzi osobno

Google Forms mówi Ci, ile osób wysłało odpowiedź. Nie potrafi powiedzieć, ile osób zeskanowało kod, bo kod QR do formularza Google Forms przekazuje telefon przeglądarce, zanim formularz w ogóle się załaduje, a ta luka to najbardziej użyteczna liczba w całym ćwiczeniu.

Dynamiczny kod QR zbudowany na krótkim linku rejestruje każdy skan z sygnaturą czasową, typem urządzenia i przybliżoną lokalizacją, co odczytujesz w analityce skanów QR. Zestaw to z liczbą odpowiedzi w Google Forms, a otrzymasz współczynnik ukończenia dla wydruku. Dwieście skanów i trzydzieści odpowiedzi na karcie konferencyjnego stolika to nie problem kodu QR; to formularz, który wymaga za dużo od kogoś, kto stoi z kawą w ręku. Dwanaście skanów i jedenaście odpowiedzi oznacza, że formularz jest w porządku, a po prostu nikt nie zauważył karty.

To porównanie rozstrzyga też spory o rozmieszczenie bez potrzeby spotkania. Nadaj każdej lokalizacji własny krótki link i własny kod, wydrukuj je, i pozwól, żeby tydzień danych o skanach zdecydował, które miejsce zasługuje na plakat. Załóż przestrzeń roboczą i wygeneruj kody, jeśli chcesz taki podział bez ręcznego budowania arkuszy UTM, i czytaj liczby w analityce linków obok każdej innej kampanii.

Sprawdź, z którego plakatu pochodzi dana odpowiedź

Większość przewodników po kodach QR kończy się przed tą częścią, a to właśnie ona po cichu psuje raport z kampanii. Google Forms nie zapisuje parametrów UTM w odpowiedziach. Możesz doczepić ?utm_source=lobby do adresu URL formularza, a Google Forms bez problemu go otworzy, a ta wartość nie pojawi się nigdzie w Twoim arkuszu. Marketerzy odkrywają to w najgorszym możliwym momencie, zwykle próbując przypisać sto zgłoszeń po evencie.

Obejście, które daje Ci Google, to link ze wstępnie wypełnionym polem, i zajmuje to dwie minuty:

• Dodaj do formularza pytanie z krótką odpowiedzią, nazwane Źródło albo Lokalizacja, i umieść je jako ostatnie.
• Otwórz menu Więcej (trzy kropki), wybierz Wstępne wypełnienie formularza, wpisz nazwę miejsca ekspozycji w tym pytaniu, a potem kliknij Pobierz link, żeby wygenerować adres URL.

Otrzymujesz link zawierający parametr entry.<id>=lobby. Zbuduj po jednym na każde miejsce ekspozycji, skróć każdy z nich i wygeneruj kod z każdego krótkiego linku. Teraz każda odpowiedź niesie własne pochodzenie w prawdziwej kolumnie, którą można przestawić w tabeli przestawnej, a liczby skanów na krótkich linkach mówią Ci, co się działo, zanim formularz w ogóle się załadował. Respondenci mogą edytować to pole, więc traktuj to jako atrybucję, a nie dowód, i zachowaj na tyle neutralne sformułowanie, żeby nie wyglądało na inwigilację dla osoby, która je wypełnia.

Ten sam wzorzec działa w reszcie Twoich linków kampanijnych, a jeśli formularz jest tylko jednym krokiem w większym lejku, śledzenie UTM od początku do końca opisuje tę połowę, której Google Forms nie widzi.

Wydrukuj go tak, żeby naprawdę się skanował

Kod QR do formularza zawodzi w świecie fizycznym z tych samych powodów co każdy inny kod, i wszystkim tym powodom da się zapobiec. Dobierz rozmiar do odległości odczytu: przybliżona zasada to jedna dziesiąta tej odległości, więc karta na stole czytana z odległości wyciągniętej ręki może być mała, a kod na ścianie po drugiej stronie pokoju musi być dużo większy. Jaki rozmiar powinien mieć kod QR zawiera dokładne wymiary.

Zostaw strefę ciszy, czyli czysty margines o szerokości mniej więcej czterech modułów z każdej strony, bo skanery potrzebują go, żeby się zablokować na kodzie. Zachowaj mocny kontrast, ciemne na jasnym, bo odwrócone kody zawodzą w zaskakująco wielu aplikacjach aparatu. Krótsze adresy URL też pomagają: mniej znaków oznacza mniej modułów i grubszy symbol, co jest cichym drugim argumentem za kierowaniem ruchu przez krótki link zamiast kodowania długiego adresu /viewform z doczepionym parametrem wstępnego wypełnienia. Jeśli chcesz, żeby kod niósł kolor marki albo logo, projekt markowego kodu QR opisuje, jak daleko możesz się posunąć, zanim wskaźnik skuteczności skanowania zacznie spadać.

Zanim wyślesz go do klasy albo tłumu

Dwa ustawienia decydują o tym, czy skan wyląduje na Twoim formularzu, czy na błędzie, i oba żyją w Google Forms, a nie w samym kodzie. Limity odpowiedzi i data zamknięcia zamieniają działający kod QR w ślepy zaułek dokładnie w chwili, gdy się uruchamiają, a ograniczenie formularza do organizacji sprawia, że każdy, kto skanuje z prywatnego telefonu, trafia na ekran logowania zamiast na pierwsze pytanie. Żadna z tych rzeczy nie jest winą kodu QR, ale obie wyglądają na nią dla osoby trzymającej telefon.

Strona prywatności ma dziś większe znaczenie niż kiedyś, zwłaszcza w UE. Formularz, który zbiera imiona i nazwiska, adresy e-mail albo dane uczniów, przetwarza dane osobowe, a obowiązki informacyjne wynikające z artykułu 13 RODO nie znikają tylko dlatego, że punktem wejścia był wydrukowany kwadrat. Napisz, kto zbiera dane, w jakim celu i jak długo je przechowujesz, w opisie formularza, gdzie telefon rzeczywiście może to odczytać. Kody QR i RODO opisuje, co rejestruje sam skan, a skracacze URL dla EdTech opisuje wersję specyficzną dla szkół, która ma surowsze zasady dotyczące niepełnoletnich.

Zawsze drukuję jedną testową kopię i zostawiam ją na biurku na noc, zanim ruszy prawdziwy nakład. To nie przesąd: widok karty w zwykłym świetle pokoju, pod kątem, pod jakim ktoś faktycznie ją potrzyma, za każdym razem wyłapuje zbyt mały kod i odblask z laminowanej koszulki.

Przeczytaj serię filarową

Ten artykuł znajduje się w klastrze tutoriali. Pełną wersję kampanijną znajdziesz w budowaniu kampanii QR od podstaw, które opisuje planowanie, rozmieszczenie i pomiar od początku do końca, a czym jest kod QR opisuje, jak działa skanowanie pod spodem.

Inne artykuły na blogu

• Jak utworzyć kod QR: statyczny, dynamiczny, z monitoringiem
• Dynamiczne vs statyczne kody QR: co tak naprawdę się zmienia
• Jak śledzić skany kodów QR: analityka, która ma znaczenie
• Kod QR się nie skanuje? Cztery przyczyny i jak je naprawić
• Kod QR do PDF-a: dowolny dokument gotowy w kilka minut
• Skracanie URL dla eventów: linki rejestracyjne, identyfikatory, przepływy follow-up