8 min czytaniaPoradniki

Szablon śledzenia Google Ads: pola, poziomy, składnia

Jak działa szablon śledzenia Google Ads: hierarchia pól, parametry ValueTrack, pułapka kodowania lpurl i gotowy szablon, który możesz przetestować dziś.

Ana Kowalska
Marketing solutions engineering

Szablon śledzenia Google Ads to wzorzec adresu URL, z którego Google Ads buduje adres faktycznie otwierany po kliknięciu. Ustawiasz go na poziomie konta, kampanii, grupy reklam, reklamy lub słowa kluczowego, a on wstawia Twój końcowy adres URL przez parametr ValueTrack, taki jak {lpurl}, plus dodane przez Ciebie parametry. Sufiks końcowego adresu URL to inne pole: tylko dopisuje parametry i nie może nigdzie przekierować. Jedno przepisuje cały adres, drugie go wydłuża. Mylenie ich jest powodem, dla którego w tylu kontach śledzenie po cichu przestało działać.

W skrócie: zwykłe parametry zapytania wpisuj w sufiks końcowego adresu URL, zostaw włączone automatyczne tagowanie, a szablonu śledzenia używaj tylko wtedy, gdy kliknięcie naprawdę musi przejść przez inną domenę.

Ten wpis dotyczy mechaniki na poziomie pól: gdzie szablon leży w hierarchii, który poziom wygrywa, kiedy użyć go zamiast sufiksu oraz szczegół kodowania, który psuje adresy docelowe z własnym ciągiem zapytania. Sam temat tagów omawia podstawowy wpis parametry UTM wyjaśnione, a parametry UTM dla reklam Google i Meta tłumaczą, dlaczego Google Ads powinno działać głównie na automatycznym tagowaniu, a nie na ręcznych UTM.

Co właściwie robi szablon śledzenia

Edycja szablonu śledzenia nie zmienia niczego na stronie docelowej. Decyduje tylko o tym, co dzieje się między kliknięciem a załadowaniem strony.

Google Ads odczytuje szablon w momencie wyświetlenia, podstawia za {lpurl} Twój prawdziwy końcowy adres URL, uzupełnia parametry ValueTrack i dopiero wtedy kieruje przeglądarkę pod złożony adres. Szablon zaczynający się od domeny przekierowania wysyła przeglądarkę najpierw tam; szablon będący po prostu {lpurl} z ciągiem zapytania wysyła ją prosto na Twoją stronę z dołączonymi parametrami.

Kliknięcie w Google Ads przechodzące przez szablon śledzenia, który składa docelowy adres URL z lpurl i parametrów, zanim trafi na stronę docelową

W tym cały sens tego pola. Sto reklam może dzielić jeden końcowy adres URL i jeden szablon, a pojedyncza edycja szablonu zmienia to, co niosą wszystkie sto kliknięć. Definicje pól są podane dosłownie w dokumentacji Google o końcowych adresach URL i szablonach śledzenia. Jeśli szablon jest jednym z elementów szerszego procesu tagowania, resztę potoku omawia śledzenie kampanii UTM od początku do końca, a przewodnik marketera po skracaczach URL to wpis filarowy, do którego ten się odnosi.

Gdzie żyje szablon: konto, kampania, grupa reklam, reklama, słowo kluczowe

Pole istnieje na pięciu poziomach, a Google Ads ich nie łączy.

Gdy szablon jest na więcej niż jednym poziomie, Google Ads używa najbardziej szczegółowego i ignoruje resztę. Nic nie jest łączone. Kolejność od najbardziej do najmniej szczegółowego: słowo kluczowe, reklama, grupa reklam, kampania, konto. Szablon na poziomie słowa kluczowego nadpisuje wszystko powyżej; ten na poziomie konta działa tylko tam, gdzie nie ma nic bardziej szczegółowego.

Tu konta dryfują niezauważone. Ktoś ustawia czysty szablon na poziomie konta dla nowego narzędzia i działa wszędzie poza trzema grupami reklam, które miały już szablon po starym dostawcy. Te trzy grupy dalej uruchamiają stare przekierowanie, bo bardziej szczegółowe ustawienie zawsze wygrywa. Kiedyś spędziłem popołudnie nad kontem, które po cichu przepuszczało kliknięcia przez domenę śledzenia połączeń zamkniętą ponad rok wcześniej, bo jedna grupa reklam miała szablon, którego nikt nie pamiętał. Audytuj od góry do dołu: konto, potem kampania, grupa reklam, reklama, słowo kluczowe, sprawdzając na każdym poziomie, czy nie został stary wpis, zanim założysz, że zmiana na poziomie konta dotarła wszędzie.

Szablon śledzenia a sufiks końcowego adresu URL

Te dwa pola się myli, bo oba dodają tekst do adresu URL. To, co wolno im dodać, nie jest jednak takie samo.

Szablon śledzenia może zastąpić cały adres: dodać z przodu domenę przekierowania, wstawić parametry gdziekolwiek, o ile gdzieś występuje {lpurl} lub jego wariant. Sufiks końcowego adresu URL robi jedną rzecz: dopisuje stały zestaw parametrów na końcu końcowego adresu URL, za wszystkim, co już tam jest, i nie może wskazywać nigdzie poza Twoją stroną. Wskazówki Google o dodawaniu sufiksu końcowego adresu URL mówią wprost, że sufiks służy do parametrów, a nie do przekierowań.

Szablon śledzenia przepisujący cały adres URL i mogący poprzedzić go przekierowaniem, w porównaniu z sufiksem końcowego adresu URL, który tylko dopisuje parametry i przetrwa śledzenie równoległe

Reguła jest krótka: dołączasz tylko parametry, użyj sufiksu. Przepuszczasz kliknięcie najpierw przez domenę zewnętrzną, przekierowanie śledzenia połączeń lub piksel weryfikacyjny, użyj szablonu, bo sufiks nie potrafi nigdzie przekierować. Domyślnie wybieraj sufiks i schodź do szablonu tylko wtedy, gdy przekierowanie jest naprawdę potrzebne.

ValueTrack i parametry niestandardowe, które warto znać

Parametry ValueTrack to makra, które Google Ads wypełnia w momencie kliknięcia. Kilka z nich pokrywa niemal każdą praktyczną potrzebę.

{lpurl} jest potrzebny w każdym szablonie, to Twój końcowy adres URL. {campaignid} i {creative} (ID reklamy) identyfikują, jaka kampania i reklama się wyświetliła. {device} zwraca mobile, tablet lub desktop; {network} raportuje Search, Display lub Search partners. {keyword} i {matchtype} wypełniają się tylko w kampaniach w wyszukiwarce: słowo kluczowe, które wywołało reklamę, oraz informacja, czy dopasowanie było przybliżone, do wyrażenia czy ścisłe. Pełną listę, w tym kilka specyficznych dla kampanii produktowych i aplikacji, znajdziesz w referencji ValueTrack od Google.

Złożone w szablon gotowy do wklejenia w pole na poziomie kampanii:

{lpurl}?utm_source=google&utm_medium=cpc&utm_campaign={campaignid}&utm_content={creative}&utm_term={keyword}&device={device}&network={network}

Wstaw te parametry, według których faktycznie robisz zapytania; dodanie wszystkich oferowanych przez Google daje tylko puste kolumny w ruchu Display lub produktowym, gdzie połowa z nich nigdy się nie wypełnia. Wszystko poza własnymi makrami Google, wewnętrzne ID kampanii, kod regionu, wymaga zamiast tego parametru niestandardowego: nazwy i wartości, które sam definiujesz, wywoływanych jako {_region}, z limitem ich liczby na encję oraz długości nazwy i wartości. Aktualne limity, które już się zmieniały, podaje przewodnik Google o parametrach niestandardowych.

Ręczne budowanie takiego ciągu w dziesiątkach kampanii to dokładnie zadanie, które rozjeżdża się, gdy tylko dotkną go dwie osoby. Darmowy kreator UTM Elido generuje otagowaną część z formularza zamiast z pustego pola tekstowego, więc nazwy parametrów pozostają spójne, zanim trafią do szablonu. Wklej gotowy adres do kontrolera UTM, by wyłapać literówki w nazwach parametrów.

Pułapka kodowania: lpurl a unescapedlpurl

Ten szczegół psuje szablony, które w testach wyglądały dobrze.

{lpurl} koduje niektóre znaki, czyli znaki zapytania, równości, cudzysłowy i spacje, gdy występuje gdziekolwiek poza samym początkiem szablonu. {unescapedlpurl} nigdy nie koduje, niezależnie od pozycji. Ma to znaczenie tylko wtedy, gdy Twój końcowy adres URL ma już własny ciąg zapytania: zakodowany ? w opakowaniu przekierowania zamienia się w %3F, a system dalej w łańcuchu, który czyta adres dosłownie, dostaje zepsuty parametr zamiast działającego.

Umieść {lpurl} na początku, jak w {lpurl}?utm_source=google, a kodowanie się nie uruchomi, więc oba makra działają identycznie. Umieść go po prefiksie przekierowania, jak w https://track.example.com/go?dest={lpurl}, a własne ? i = adresu docelowego zostaną zakodowane wewnątrz zewnętrznego adresu. Zwykle to właśnie chcesz, bo usługa przekierowania potrzebuje całego adresu docelowego jako jednej wartości parametru. Użyj tam zamiast tego {unescapedlpurl}, a & w adresie docelowym rozbije go na kawałki, więc przekierowanie prześle obcięty adres. Ilekroć szablon prowadzi przez domenę przekierowania, sprawdź to procedurą testową poniżej, zamiast zakładać, że wybór makra nie ma znaczenia.

Jak to współgra z automatycznym tagowaniem i gclid

Automatyczne tagowanie i szablon śledzenia rozwiązują różne problemy i nie walczą o adres URL tak, jak ręczne UTM i automatyczne tagowanie.

Automatyczne tagowanie dopisuje gclid po tym, jak szablon zbudował już adres, bo gclid jest dodawany przy wysyłaniu, a nie wbudowany w ciąg szablonu. Szablon dodający parametry ValueTrack lub niestandardowe działa pierwszy, a gclid dochodzi na wierzch, więc oba współistnieją bez konfliktu. Tryb awarii różni się od błędu z ręcznymi UTM opisanego w parametrach UTM dla reklam Google i Meta: tutaj zdarza się tylko wtedy, gdy szablon wpisuje na sztywno statyczny cel zamiast przekazywać kliknięcie dalej, i wtedy kliknięcie nigdy nie trafia na właściwą ścieżkę wysyłki, a gclid przepada razem z resztą. Dopóki {lpurl} lub {unescapedlpurl} rzeczywiście jest w szablonie, gclid działa pod spodem. Czym jest gclid i dlaczego przeglądarki czasem go usuwają, opisują identyfikatory kliknięć: gclid, fbclid i spółka.

Czy w Google Ads można użyć krótkiego linku

Tu trzeba uważać. Google Ads oczekuje, że końcowy adres URL prowadzi do domeny pokazanej w reklamie, a jego wymagania dotyczące miejsca docelowego odrzucają reklamy, których przekierowania wysyłają ludzi tam, gdzie reklama nie obiecywała. Brandowana krótka domena wewnątrz szablonu śledzenia to czystsze miejsce na przekierowanie niż końcowy adres URL.

Jest też ustawienie specyficzne dla Elido, które warto znać. Przekierowanie kopiuje przychodzący ciąg zapytania na adres docelowy tylko wtedy, gdy w linku jest włączony przełącznik Przekazuj parametry zapytania; przy wyłączonym krótki link użyty jako końcowy adres URL gubi gclid dodawany przez automatyczne tagowanie, razem ze wszystkim z sufiksu. Nowe workspace'y mają go włączonego dla nowych linków; starsze linki mają go wyłączonego, dopóki go nie włączysz. Nawet przy włączonym obowiązuje powyższa uwaga o zasadach. To, jak scalanie traktuje konflikt, opisuje przekazywanie parametrów zapytania. Skieruj końcowy adres URL na prawdziwą stronę docelową, a krótki link zachowaj na miejsca bez automatycznego tagowania: kody QR, e-mail, bio w mediach społecznościowych i materiały offline, gdzie raportowaniem zajmuje się analityka Twoich linków. Jeśli chcesz wypróbować ten podział w prawdziwej kampanii, skonfiguruj brandowany krótki link dla kanałów niepłatnych i porównaj liczby obok Google Ads.

Śledzenie równoległe zepsuło trackery przekierowań: testuj, zanim zaufasz

Jeśli szablon przestał działać bez ostrzeżenia, to prawdopodobnie dlatego.

Zanim śledzenie równoległe stało się domyślne, szablon przekierowania działał tak, jak brzmi: kliknięcie trafiało najpierw do przekierowania, usługa przekierowania robiła swoje, a potem kierowała przeglądarkę na końcowy adres URL. Śledzenie równoległe zmieniło kolejność. Przeglądarka idzie teraz od razu prosto na końcowy adres URL, a przekierowanie z szablonu ładuje się w tle, a nie na ścieżce odwiedzającego. Tracker faktycznie zależny od bycia pierwszym przystankiem, czytania kliknięcia przed przekazaniem, ustawiania ciasteczka przed wyrenderowaniem strony, przestał widzieć realny ruch w chwili, gdy śledzenie równoległe przejęło kontrolę, mimo że szablon nadal wyglądał na poprawnie skonfigurowany. Jak potwierdza przegląd śledzenia w Google Ads od Google, śledzenie równoległe to obecne domyślne zachowanie, co jest jednym z powodów, dla których sufiks końcowego adresu URL, który nigdy nie przekierowuje, to bezpieczniejsze pole domyślne.

Nie ufaj szablonowi tylko dlatego, że wygląda dobrze w edytorze. Google Ads ma przycisk Testuj obok pola: kliknij go, a Google Ads złoży adres dokładnie tak, jak przy prawdziwym kliknięciu, podstawiając każdy parametr, i pokaże wynikowy adres oraz czas ładowania i błędy. Przeczytaj ten ciąg znak po znaku; źle umieszczony {lpurl} lub brakujący ampersand wychodzi tu, zanim kosztuje dzień zepsutych danych. Przycisk Testuj sprawdza składanie, a nie dostarczanie, więc po nim zrób prawdziwe kliknięcie: otwórz własną reklamę w oknie incognito, odczytaj pasek adresu po ustabilizowaniu się strony, upewnij się, że wartości ValueTrack są wypełnione, a nie pokazują dosłownego tekstu {device}, i że gclid jest obecny, jeśli automatyczne tagowanie jest włączone. Pięć minut tutaj wyłapuje to, czego nie wyłapie sprawdzanie składni w edytorze.

Przeczytaj wpis filarowy: skracacze URL dla marketerów.

Powiązane na blogu

Najczęściej zadawane pytania

Czym jest szablon śledzenia w Google Ads?

To pole przechowujące wzorzec adresu URL, z którego Google Ads buduje adres, na jaki kliknięcie faktycznie trafia, używając parametrów ValueTrack, takich jak {lpurl}, oraz wszystkiego, co dodasz. Istnieje na poziomie konta, kampanii, grupy reklam, reklamy i słowa kluczowego i pozwala przepuścić kliknięcie przez przekierowanie lub dołączyć parametry bez ruszania końcowego adresu URL w każdej reklamie.

Jaka jest różnica między szablonem śledzenia a sufiksem końcowego adresu URL?

Szablon śledzenia może przepisać cały adres URL, w tym najpierw skierować kliknięcie przez inną domenę. Sufiks końcowego adresu URL tylko dopisuje parametry na końcu końcowego adresu URL i nie może nigdzie przekierować. Używaj sufiksu dla zwykłych parametrów zapytania, a szablonu tylko wtedy, gdy trzeba przeprowadzić kliknięcie przez coś innego.

Który szablon śledzenia obowiązuje, jeśli ustawię go na kilku poziomach?

Wygrywa najbardziej szczegółowy. Google Ads sprawdza słowo kluczowe, potem reklamę, grupę reklam, kampanię i konto, i używa pierwszego szablonu znalezionego na danym poziomie. Pusty szablon na niższym poziomie nie czyści wyższego; robi to tylko jawne nadpisanie.

Czym różni się lpurl od unescapedlpurl?

Oba wstawiają do szablonu Twój końcowy adres URL, ale {lpurl} koduje niektóre znaki, takie jak znaki zapytania i równości, gdy nie stoi na samym początku szablonu, a {unescapedlpurl} nigdy niczego nie koduje. Jeśli {lpurl} stoi na początku, oba zachowują się tak samo; po prefiksie przekierowania się rozchodzą, i to jest pułapka kodowania, która psuje adresy docelowe z własnym ciągiem zapytania.

Czy szablon śledzenia wpływa na gclid i automatyczne tagowanie?

Nie, działają niezależnie. Automatyczne tagowanie dopisuje gclid do adresu po tym, jak szablon śledzenia już go zbudował, więc szablon dodający parametry ValueTrack lub niestandardowe nie usuwa ani nie nadpisuje gclid. Jedyny sposób, by to zepsuć, to wpisanie w szablonie na sztywno statycznego końcowego adresu URL, który nie przekazuje kliknięcia dalej, co usuwa wszystkie parametry, w tym gclid.

Dlaczego śledzenie równoległe zepsuło mój zewnętrzny tracker przekierowań?

Śledzenie równoległe kieruje odwiedzającego prosto na końcowy adres URL, a przekierowanie z szablonu ładuje w tle, zamiast najpierw przepuszczać przez nie kliknięcie. Każdy tracker zależny od bycia pierwszym przystankiem, czytania kliknięcia przed przekazaniem lub ustawiania ciasteczka przed załadowaniem strony docelowej przestał widzieć te kliknięcia, gdy śledzenie równoległe stało się obowiązkowe.

Wypróbuj Elido

Wklej URL, otrzymaj krótki link

Bez rejestracji. Link działa 30 dni. Zarejestruj się, aby zachować go na zawsze.

Wymagane darmowe konto. Darmowy plan zawiera łącznie 25 linków. Masz już konto? Zaloguj się

Wypróbuj Elido

Skracarka URL hostowana w UE: własne domeny, głęboka analityka i otwarte API. Darmowy plan - bez karty kredytowej.

Tagi
google ads tracking template
final url suffix
valuetrack parameters
custom parameters google ads
landing page url template
parallel tracking

Czytaj dalej